Metoda opracowana przez Shena została zaadaptowana do formatu normy EN 1990. Jest ona uproszczoną wersją metody DELR z jednym wyjątkiem: koncep­cja obliczania wytrzymałości zaczerpnięta została z normy kanadyjskiej (Canadian Stan­dard CAN/CGSB 12.20-M89). Tylko dwa proste współczynniki (odczytywane z tablic) występują po prawej stronie nierówności:

Po lewej stronie nierówności występuje obliczeniowa wartość maksymalnych naprężeń głównych, po prawej, charakterystyczna wartość wytrzymałości szkła na zginanie oraz ilo­raz współczynników zależnych od wytrzymałości szkła na zginanie i czasu trwania obciążenia podzielonych przez częściowy współczynnik bezpieczeństwa. Metodę Shena można stosować do szklanych płyt obciążonych równomiernie, ze szkła float lub hartowanego i podpartych na wszystkich krawędziach. Weryfikacja powinna być przeprowadzona dla każdego obciążenia (ze względu na czas trwania). Nie można metody tej stosować do we­ryfikacji elementów belkowych ani słupowych.