Szkło float wytwarzane jest w hutach szkła, które ze względu na ogromne koszty zatrzymania procesu, pracują bez przerw. Surowcami do produkcji szkła są piasek kwarcowy, dodatki: węglan sodu i wapnia, topniki: tlenki boru i ołowiu oraz pigmenty. Dodatkowo, do powyższych składników, dodaje się objętościowo 25% stłuczki szklanej.

Nowoczesny piec może pomieścić do 2100 ton masy szklanej i jest ogrzewany za po­mocą palników gazowych. Kiedy masa osiąga temperaturę ok. 1550◦C pozostawia się ją w piecu na kilka godzin, w celu pozbycia się pęcherzyków powietrza. Następnie schładza się ją do temperatury 1000◦C i wylewa w sposób ciągły na idealnie gładką masę roztopio­nej cyny. Grubość warstwy szkła, która porusza sie po cynie waha się w granicach 6-7mm, większe grubości uzyskuje się w kolejnym etapie produkcyjnym. Wciąż gorąca (ok. 600˙◦C) tafla szklana przepuszczana jest przez szereg wałków, w zalewności od prędkości ich obrotu uzyskujemy tafle o grubościach 4, 5, 6, 8, 10, 12, 15, 19 oraz rzadko 24 mm. W kolejnym etapie następuje odprężenie tafli - powolne schłodzenie w specjalnej komorze do tempe­ratury pokojowej, po którym następuje cięcie tafli. Standardowe wymiary pociętych tafli to 3500 x 3210 mm. Wykonuje się tez kształty na zamówienie klienta. Nowoczesna linia produkcyjna, której długość dochodzić może do 500 m, produkuje 600-800 ton szkła float dziennie.

W budownictwie używane są często tafle ze szkła zbrojonego oraz szkła o różnej fak­turze, które nie da się uzyskać w metodzie produkcji szkła float. Wytwarza się je metodą walcowania, gdzie roztopiona masa szklana przepuszczana jest przez szereg stalowych, grawerowanych wałków z kontrolowaną szybkością. Możemy w ten sposób uzyskać tafle szklane o różnej fakturze, a przy dodatkowych wałkach także kształtki szklane wykorzy­stywane w nowoczesnych fasadach. Aby uzyskać szkło zbrojone, wkleja się stalową siatką pomiędzy dwie cienkie warstwy roztopionej masy szklanej.